Francuski fizyk (1786 - 1853).
Był również astronomem, matematykiem i politykiem.
Początkowo wydawało się, że jego życie poświęcone będzie naukom humanistycznym. Widok młodego oficera w galowym mundurze zmienił jednak jego plany życiowe.
Kiedy dowiedział się, że stopień oficerski i wykształcenie można zdobyć w utworzonej niedawno École Polytechnique w Paryżu, postanowił dostać się tam na studia.
Przestudiował samodzielnie dzieła matematyczne Laplace'a i Lagrange'a i zdał z pierwszą lokatą konkursowy egzamin wstępny w Tuluzie.
Studia ukończył w 1806 roku i zaczął pracować w Obserwatorium Paryskim.
Był badaczem zjawisk optycznych - odkrył zjawisko skręcenia płaszczyzny polaryzacji światła w krysztale kwarcu (rok 1811).
Wraz z A. J. Fresnelem stwierdził poprzeczny charakter drgań fali świetlnej.
Jako pierwszy - w roku 1820 - zaobserwował fakt magnesowania opiłków żelaza przez prąd elektryczny.
Wkrótce po odkryciu efektu magnetycznego prądu elektrycznego przez H. Oersteda, Arago zauważył, że igłę stalową można trwale namagnesować za pomocą pola magnetycznego, wytwarzanego przez prąd elektryczny.
Jego badania w znacznym stopniu przyczyniły się do wynalezienia elektromagnesu.
Ujawnił powiązanie między burzami magnetycznymi a zorzą polarną.
W sierpniu 1839 roku przedstawił we Francuskiej Akademii Nauk raport o wynalazku dagerotypii. Ten dzień przyjęty został za datę narodzin fotografii.
