Włoski fizyk, lekarz i fizjolog (1737 - 1798).
Jego ojciec, który był lekarzem, zachęcił go do podjęcia studiów medycznych. Ukończył je w 1759 roku na Uniwersytecie Bolońskim.
Początkowo wykładał anatomię, wreszcie został profesorem ginekologii (położnictwa) w Bolońskim Instytucie Nauk. Od roku 1771 rozpoczął słynne badania wpływu prądu elektrycznego na reakcje mięśni spreparowanych udek żab.
Odkrył między innymi, że pod wpływem prądu elektrycznego otrzymywanego z maszyny elektrostatycznej, udka żabie ulegają skurczom.
Okazało się również, że przy jednoczesnym dotknięciu mięśnia wypreparowanej kończyny żaby dwoma różnymi metalami - połączonymi ze sobą jednym końcem - mięsień również się kurczy, mimo że pręty nie były połączone z maszyną elektrostatyczną.
Zjawisko to odkryte w 1786 roku, przypisywał - błędnie - tzw. elektryczności zwierzęcej.
Jego przełomowa praca zawierająca wyniki doświadczeń została opublikowana w 1791 roku, pod tytułem: De Viribus Elictricitatis in Motu Musculari Commentarius - (Uwagi o wpływie elektryczności na ruch mięśni).
W swoich doświadczeniach Galvani odkrył pierwowzór ogniwa galwanicznego, zbudował obwód elektryczny, można go również uważać za odkrywcę fal elektromagnetycznych.
Jego nazwisko upamiętniono nazywając urządzenie do pomiaru prądów elektrycznych - galwanometrem, oraz proces pokrywania przedmiotów wykonanych z żelaza cienką powłoką cynkową w celu zabezpieczenia ich przed korozją - galwanizacją.