DVD to skrót dla Digital Video Disc - Cyfrowa Płyta Wizyjna.
To następne pokolenie płyt, które zastąpiło dysk CD-ROM (jak również CD-audio). Płyta była wykonana w optycznej technologii przechowywania danych, a jej pojemność to 4,7 gigabajtów informacji na jednej stronie.
To wystarczało, aby nagrać 133 minutowy film, który mógł być odtwarzany na ekranie telewizora.
Rzadziej, ale można też było spotkać płyty z dwoma warstwami na każdej stronie - to dawało 17 gigabajtów na filmy, muzykę lub dane.
Wynalezienia DVD nie można przypisać jednej osobie, czy nawet jednej firmie. DVD jako standard został ogłoszony w listopadzie 1995 i uzyskał poparcie głównych producentów pamięci na rynku.
Pierwszy odtwarzacz pojawił się w Japonii w listopadzie 1996 roku, potem w marcu 1997 roku w Stanach Zjednoczonych.
Aby wyprodukować odtwarzacz DVD trzeba było wykorzystać wiele patentów, których właścicielami były różne firmy.
Aby umożliwić produkcję odtwarzaczy, firmy Philips, Sony, Matsushita oraz Toshiba zgodziły się przekazać zarządzanie patentami jednej firmie.
Rolę administratora patentów otrzymała firma Philips.
Firma Matshusita została firmą odpowiedzialną za rozwój DVD. Philips, który był jednym z pierwszych producentów odtwarzaczy CD został wybrany aby produkować pierwsze odtwarzacze DVD.
DVD-ROM służył do przechowywania danych i odczytywania ich za pomocą odtwarzacza podłączonego do komputera.
DVD-RAM to była wersja DVD-ROM z możliwością zapisu - teoretycznie dysk mógł być kasowany i zapisywany ponownie ponad 100 000 razy. Oczywiście pod warunkiem, że płyta była ostrożnie obsługiwana i utrzymywana w czystości.
