Przyrząd pomiarowy, używany w laboratorium do pomiaru prądu elektrycznego.
Przy jego pomocy można wykrywać przepływ, oraz wyznaczać kierunek nawet bardzo słabego, stałego prądu elektrycznego.
Galwanoskop zbudowany jest z kompasu magnetycznego, w którym igła magnetyczna jest osadzona w środku mosiężnej skrzynki. Kompas magnetyczny jest umieszczony na bloku, a wokół niego nawinięty jest izolowany przewód miedziany, czyli cewka. Obecność (lub brak) niewielkiego prądu elektrycznego, można stwierdzić obserwując, czy igła magnetyczna porusza się, lub nie.
Urządzenie wynaleziono w roku 1780.
Wynalazcą galwanoskopu był Luigi Galvani, który wykorzystał do tego przewodzenie prądu w nodze żaby.
Pod względem budowy galwanoskop jest uproszczoną i mniej czułą odmianą galwanometru - jego czułość galwanoskopu zależna jest od liczby zwojów cewki.
