Pochodzące z V wieku n.e. siodło było wyposażone w drewnianą ramę i żelazne strzemiona.
Zostało ono odkryte przez archeologów w zachodniej Mongolii, na obszarze wyżynnego ajmaku kobdoskiego.
Wydobyto je z grobowca Urd Ulaan Uneet, popularnie zwanego "jaskinią jeźdźców".
Wiek artefaktu jest szacowany na około 420 rok n.e., co czyni go najstarszym znanym siodłem ramowym na świecie.
W jego pobliżu zlokalizowano końskie szczątki i pozostałości sprzętu łuczniczego.
To właśnie Mongołowie rozwinęli jeździectwo. Na tamtejszych stepach doszło do rozwoju odpowiednich technologii. Początkowo jeżdżono na oklep.
Z czasem pojawiły się ogłowia i wędzidła.
Potem - w okolicach 1000 roku p.n.e. - zaczęto korzystać z miękkich podkładek. Siodła ramowe ze strzemionami pojawiły się znacznie później 🥴
