Urządzenie nawigacyjne, służące do wyznaczania kierunku bieguna magnetycznego.
W swojej zasadzie działania busola jest podobna do kompasu. Jest (tak jak kompas) wyposażona w igłę magnetyczną, ale bardziej od kompasu rozbudowana.
W busoli igła zamknięta jest w pudełku, na którym znajduje się obrotowy pierścień z podziałką w stopniach, a pod igłą (na dnie pudełka), umieszczona jest podziałka w stopniach.
Często istnieje też możliwość blokowania igły.
To co dodatkowo ułatwia pracę, a jednocześnie odróżnia busolę od kompasu, to przyrządy celownicze: muszka i szczerbinka, a także zwierciadło i linijka - pomagające przy wyznaczaniu azymutu.
Busola była stosowana przez Chińczyków już w XI wieku, ale udoskonalono ją w następnym stuleciu.
Od wieku XIII przyjęła kształt pudełka z drewna bukowego z zamkniętą wewnątrz igłą - stąd zapewne nazwa, ponieważ buk po łacinie to "buxus".
Dzisiaj, chyba najczęściej spotykaną busolą jest tzw. busola Bezarda, charakteryzująca się lusterkiem wewnątrz pudełka stanowiącego obudowę. Inną odmianą busoli jest tzw. busola płytkowa.
