Z greckiego: bathys = głęboki, sphaira = kula - urządzenie do badania głębin morskich.
Wodoszczelna, stalowa kulista kabina, o grubości ścian około 4 centymetrów i średnicy 144 cm, wyposażona w dwa okna z grubego szkła kwarcowego.
Urządzenie opuszczano na stalowej linie z pokładu statku.
Załoga (hermetycznie zamknięta od zewnątrz) korzystała z elektrycznego oświetlenia, miała też łączność telefoniczną z pokładem.
Batysfera spełniła pionierską rolę w badaniach głębin, ale była bardzo niebezpieczna, ze względu na możliwość zerwania liny nośnej, przy braku własnego napędu!!!
Konstruktorem batysfery był amerykański nurek i wynalazca Otis Barton wspólnie z Williamem Beebe.
Pierwsze zanurzenie - na głębokość 250 metrów miało miejsce 6 czerwca 1930 roku, w okolicy Wysp Bermudzkich.
W roku 1949, Barton doszedł do głębokości 1375 metrów.
Na dużych głębokościach, a także do specjalnych zastosowań, wykorzystuje się wyposażony we własny napęd batyskaf.
